گرم نرمها موقع گرم شدن نرم شده و موقع سرد شدن سخت شده و به حالت اصلی شان برمی گردند. این امر اجازه میدهد تا آنها درپیچیده ترین شکلها قالب گیری گردند. اغلب آنها عوامل رنگ کننده و پرکننده(Fillers) را پذیرفته و بیشترشان می توانند برای رسیدن به دامنه وسیعی از خواص فیزیکی، بصری و لامسه ای با مواد دیگر مخلوط گردند. حساسیت آنها به نور خورشید با اضافه نمودن فیلترهایUV و اشتعال پذیری شان با اضافه نمودن بازدارنده های شعله کاهش می یابد. گرما نرم های معمول در جدول مجاور لیست شده اند. آنها شامل پلی اولفین ها (پلی اتیلن،پلی پروپیلن)، PVCها، پلی استایرن ها، آکریلیکها و پلی استرهای خاص(PET,PBT) می باشند. بعضی ها کریستالی، بعضی آمورف(بی شکل) و بعضی مخلوطی از هر دو. خواص گرمانرمها می تواند با طول زنجیره مولکولی (اندازه گیری شده بر حسب وزن مولکولی)، با میزان کریستالی بودن و با مخلوط کردن و پلاستی سایز نمودن (اضافه کردن نرم کننده ها)کنترل شود. با زیاد شدن وزن مولکولی، رزین سفت تر، چقرتر و در مقابل عوامل شیمیائی مقاوم تر شده، و در عوض قالب گیری آن در قسمتهای با دیواره نازک مشکلتر می گردد. لذا برای دیواره های نازک، رزینی با وزن مولکولی پائین؛ و برای عملکرد بهتر رزینی با وزن مولکولی بالاتر را برگزینید. پلیمرهای کریستالی نسبت به نوع آمورف مقاومت شیمیایی بهتر، پایداری بالاتر و مقاومت خزشی مطلوبتری دارند. برای شفاف بودن پلیمر باید آمورف باشد، درضمن کریستالی بودن جزئی خاصیت ترانس لوسنت(نیمه شفاف) را در پی خواهد داشت. آکریلیکها، PC، PS و PET شفافترین پلیمرها می باشند.
بعضی پلیمرها سریعتر از دیگران کریستالی می شوند: پلی اتیلن ها به سرعت کریستالی می شوند اما پلی استرها خیلی آرامتر کریستالی شده و تحت شرایط خنک کردن عادی آمورف باقی می مانند. پلیمرهای کریستالی نقطه ی ذوب کم و بیش تندی دارند که برای قالب گیری باید از این نقطه فراتر روند. پلیمرهای آمورف چنین رفتاری ندارند؛ در عوض متناسب با افزایش یافتن دما به بالای دمای انتقال شیشه ای، بطور فزاینده نرمتر و سیالترمی شوند؛ آنها برای اکستروژن و قالب گیری تزریقی باید بیش از این دما گرم شوند. نیروی فرآوری مورد نیاز برای تولید جریان رزین متناسب با افزایش دما به بالای دمای انتقال شیشه ای به تدریج کاهش می یابد. پلیمرهای آمورف استحکام ضربه بالاتر و انقباض قالب گیری نسبتا پایئنی دارد. پلیمرهای نیمه کریستالی به علت تغییر حجم موقع کریستالی شدن انقباض بالاتری دارند.
در یک قطعه ترمو پلاستیک سوراخها و نوارها (ribs) اثر انقباض را کاهش می دهند. نواحی نزدیک به راهگاه تزریق کمتر از نواحی دورتر تمایل به انقباض دارند. انقباض با افزایش ضخامت، افزایش و با افزایش فشار قالب گیری کاهش می یابد. پلیمرهای پر شده با الیاف در جهت جریان سیال کمتر منقبض می شوند زیرا الیاف در جهت جریان سیال قرار می گیرند.
منقبض می شوند زیرا الیاف در جهت جریان سیال قرار می گیرند.
لذا انقباض در جهت عمود بر جریان 3-2 برابر بیشتر از جهت جریان خواهد بود. در بعضی مواد نیمه کریستالی دمای کاری بالای قطعه می تواند موجب انقباض شود. پرکننده ها یا مواد افزودنی برای افزودن خواص معینی همچون چگالی، رنگ، باز دارندگی شعله/ دود، مقاومت رطوبتی وپایداری ابعادی به ماده حاصله بکار می روند. اغلب گرما نرمها قابلیت باز یافت دارند.
|
پلیمرهای گرمانرم عبارتند از: |
|
آکریلو نیتریل- بوتادین- استایرن(ABS) سلولز آیونومرها پلی آمید(نایلون، PA) پلی کربنات(PC) پلی اتر اتر کتون(PEEK) پلی اتیلن(PE) پلی متیل متا آکریلات(PMMA) پلی اکسی متیلن(POM) پلی پروپیلن(PP) پلی استایرن(PS) پلی تترا فلوئورو اتیلن(PTFE) پلی وینیل کلراید(tpPVC) پلی اورتانها(tpPU) پلی استرها(PET,PETE,PBT) |
